TTGV, 1991 yılında özel sektörün uluslararası rekabetçiliğini teknoloji geliştirme yetkinliğini geliştirmek suretiyle desteklemek, modeller geliştirmek ve uygulamak üzere kurulmuştur. TTGV faaliyetlerini özel sektörün karşı karşıya olduğu uluslararası rekabet ihtiyaçlarına göre günceller ve geliştirir.
Riskli teknolojilerde ilk denemeleri (PoC) kurguluyoruz.
Cesaret edilemeyen etkisi büyük alanları seçiyoruz.
Erken aşama teknolojileri ticari değere dönüştürüyoruz.
Sanayini yeşil dönüşümüne rehberlik ediyoruz.
Uluslararası rekabetçilikte teknoloji odaklı yaklaşım.
Paydaşları doğru modelde buluşturup dönüşümü tetikliyoruz.
Odaklandığımız alanlarda doğru işbirliği ve ilişki ağlarını yönetiyoruz.
“Kurumların kendilerini yenilerken şu soruyu kendilerine sormaları lazım: Amacım ne aracım ne? TTGV’nin yolculuğu üç ana dönemden oluşuyor: İlki, Türkiye’de Ar-Ge destek sistemine öncülük ettiğimiz destek dönemi. İkincisi, 2001’den itibaren girişim sermayesi fonlarına çıpa yatırımcı olarak sektörü tetiklediğimiz yatırım dönemi. Bugün ise ekosistemdeki kurumsal olgunlaşma neticesinde, artık destek veya yatırım veren değil, doğrudan talep tarafında konumlandığımız müşteri dönemindeyiz.” (Teknoloji Perspektifi sayı: 1)
“TTGV gibi teknoloji ve inovasyon kuruluşlarının rolü dönüşüyor. Artık yalnızca teknolojiyi geliştireni desteklemek yeterli değil; teknolojinin pazara nasıl çıkacağı, ilk müşteriye nasıl ulaşacağı ve piyasanın bu süreçten nasıl öğreneceği de tasarlanmalı. TTGV’nin rolü; öncü teknolojilerde erken aşama risklerini paylaşmak, sanayide öğrenme etkisi yaratmak ve ticarileşmeye giden yolu açmak.” (Teknoloji Perspektifi sayı: 2)
“Devlet dekar başına destek vermek yerine, bölgelerdeki ürün desenini sınırlayıp, verim artışını destekleyerek kullanılan sulama teknolojisine göre bir sistem oluşturmalı.” (Teknoloji Perspektifi sayı: 1)
“Eğer Türkiye AI governance’ı sadece mevzuat takibi olarak değil, insan–AI karar hakları, sorumluluk, sahiplik ve ölçekleme mimarisi olarak ele alırsa bu alanda ciddi bir yetkinlik geliştirebilir. Ve bence bu, önümüzdeki yıllarda şirketlerin rekabet gücünün görünmeyen ama çok önemli bir parçası olacak.” (Teknoloji Perspektifi sayı: 2)
“Dünya nüfusunun yarısından fazlası artık yapay zekâyı bir şekilde kullanıyor, kuruluşların %88'i bünyesinde bir tür yapay zekâ barındırıyor. Peki kârlılık zincirin neresinde? Piyasa gözlemcilerinin işaret ettiği çarpıcı bir dağılım var: yapay zekâ ekonomisinde bugüne kadar oluşan kârın kabaca %79'u çip üreticilerinde toplanırken, altyapı sağlayıcıları yaklaşık %14'ünü, uygulama katmanı (yani asıl iş değerinin üretilmesi gereken yer) sadece %7'sini alıyor.” (Teknoloji Perspektifi sayı: 2)
“Bilimsel rekabetin belirleyicileri arasına yalnızca nitelikli araştırmacı veya araştırma bütçesi değil; hesaplama kapasitesi, yüksek nitelikli veri setleri, araştırma altyapılarının dijitalleşme düzeyi ve disiplinler arası çalışma kapasitesi de daha güçlü biçimde giriyor.”
“Türkiye’de biyolojik mücadele, biyoteknik mücadele, entegre mücadele, iyi tarım uygulamaları ve akıllı tarım konularında ciddi bir uzmanlık ve bilgi birikimi bulunuyor. Ancak bu uygulamaların sahadaki yaygınlığı; ürün desenine, bölgesel koşullara ve üretici profiline göre değişiklik gösterebiliyor. Türkiye bu dönüşümde “başlangıç noktasında” değil; ancak henüz “tam yaygınlaşmış” bir aşamada da değil. Buradaki en kritik konu, sürdürülebilir alternatiflerin yalnızca proje ya da pilot uygulama düzeyinde kalmaması; üreticinin günlük karar destek mekanizmalarının doğal bir parçası haline gelmesi.” (Teknoloji Perspektifi sayı: 1)
İklim krizini çözmenin getireceği ekonomik fırsatlar yeterince vurgulanmıyor. Sonuçta, gezegeni kurtarmak onu yok etmekten daha ucuz. (Dergi 6. Sayı)
Prof. Dr. Mihri Özkan - Kaliforniya Üniversitesi Elektrik ve Bilgisayar Mühendisliği Anabilim Dalı “Elektrikli araçlar egzozdan emisyon üretmedikleri için “sıfır egzoz emisyonlu” araçlardır, ancak tam anlamıyla “sıfır karbon” demek bilimsel olarak doğru değildir. Çünkü bir aracın karbon ayak izi yalnızca sürüş sırasında değil, üretimden enerji kaynağına kadar tüm yaşam döngüsü boyunca oluşur.”
Yeşil enerji ve ekonomiye geçiş seçeneklerinin ulusal politikalara dahil edilmesi gerekmekte. Eğer bu yeterince hızlı gerçekleşmiyorsa, özel şirketlerin alıcıları ve ürün kullanıcılarıyla ortaklıklar kurmaya başlaması gerekiyor. (Dergi 1. Sayı)
Gıda güvencesini milli savunma güvencesi olarak görmemiz gerekiyor. Çünkü gıda tarımsal güvenlik yoksa uzun zamanlı mili savunma güvenliğimiz de olmaz. (Dergi 2. Sayı)
Bir beyaz tişörtün üretilmesi için gerekli su miktarının 2000 litre olduğunu bildiğimiz bir yerde, onu 5 kere giyeceğimizi düşüneceğimiz bir yaklaşımda iklime ödediğimiz bedel o 2000 litrenin bedeli değil. (Dergi 9. Sayı)
Türkiye olarak geri dönüşüm sektöründe yer alabiliriz. Bütün atıklarla ilgili doğru kararlar alıp çok kısa zamanda doğru finansmanlarla ve doğru denetimlerle bunları yapabileceğimiz kanaatindeyim (Dergi 7. Sayı)
Sürdürülebilirlik için tasarım, yıllar içinde tekil problem odaklı yaklaşımlardan daha sistemsel ve stratejik bir yaklaşıma doğru evrildi. (Dergi 8. Sayı)
“Türkiye'nin asıl şansı başka yerde: hem tarihsel olarak güçlü olduğu, hem de dünya genelinde yapay zekada henüz geride kalmış sektörlerde öncü olmak. Benim önerim net: Türkiye yapay zeka destekli turizm, inşaat ve tarımda dünya lideri olmayı hedeflemeli. Bu üç sektör küresel ölçekte yapay zeka benimsemesinde beş on yıl geride ve rekabet şimdilik sınırlı. Türkiye'nin ise bu alanlarda yüzyıllara dayanan bir birikimi var.” (Teknoloji Perspektifi sayı: 2)
